Minuta cum sanctis

Ianuarius Februarius Martius Aprilis Maius Iunius Iulius Augustus Minuta cum sanctis October November December

Praefatio

Revera sancti esse vultis? An vitam iam vivitis, in qua vos tales manere possitis – cum parvis gaudiis, opinionibus et parvis erroribus – et tandem aliquis vobis arrideat atque dicat: „Haec tua vita, liber sanctitatis est.” Si tamen adhuc ad hoc non pervenistis, hoc liber vobis placere potest.

Sanctitas non solum diebus singularibus aut personis praeclaris spectat. Est autem cotidiana fortitudo in qua vitam nostram aliter spectare audemus. Incipiamus a capite nostro: conamini vos ipsos „super caput” ponere et omnia inversa conspicere. Tum ex capite omnia exundant – cogitationes, consuetudines et memoriae – bona, mala, ac valde prava, utilia et inutilia. Fortasse illic invenietis frustula aurea, fortasse memoriam, quomodo alicui adiuvistis. Fortasse etiam videtis fragmenta – res quas iniuriaveritis aut quae dolent. Et tum forte plasticum parvum Kinderei fragmentum – videtur inutile, sed recordabimini quomodo hoc olim in silva abscondistis et gaudium parvulis fecistis. Etiam minima saepe lucem in vita nostra afferre potest, si ei locum concedimus.

In omnia lumine inspicite.

Deinde sequitur alter gradus – omnia quae inventa sunt in caput nostrum iterum reponere. Non omnia tamen illic permanere debent; veram sordem quiete eicere potestis. Sed reliqua frustula, sive aurum purum, sive aliquantulum illius plastici ad levandum, reponite. Non debemus caput tantum auro repletum habere – id nos gravaret. Nobis etiam opus sunt parvae res, quae nos admonent vitam non semper perfectam esse debere, ut pulchra sit.

Hic liber vobis minuta cum sanctis affert, qui viam suam plerumque in probationibus invenerunt, lucem quaerentes – saepe lapsi sunt, interdum erraverunt, sed numquam cessaverunt procedere. Quisque ex his sanctis monitus est sanctitatis non longe abesse aut impossibilem esse. Etiam in vita cotidiana et in momentis est, quibus „super caput” stare audemus, omnia excutimus, lumine inspicimus, et iterum ordinamus. Ut sancti cum aureola depinguntur, ita etiam nos lumen interius habere possumus, quod nobis iter ad sanctitatem illuminet – iter, in quo una cum auro puro paulum inordinati ordinis et rerum quasi inutilium invenitur, sicut parva figura Kinderei aut fistula ex ligno facta, quae gaudium rerum simplicium significat.

Ad sanctitatem eatis in medio viae. Ordinare satis.

Temptationi succumbere nolite, ut omnia in capite perfecte ordinata habeatis. Vosmet ipsos (et etiam alios circum vos) bonum vobis facere sinite, sed ne vos usque fatigetis.

Parva cumulus vestium sordidarum est in ordine. Interim ne putetis vestimenta ipsa se lavare. Tempore necessario ea in machinam lavatoriam imponere debetis. Sed vosmet ipsos lavare non necesse est. Amicum vel amicam vocate, auxilium audeatis petere. (Et sancti fieri potestis ab die Lunae usque ad diem Solis.)

Iter ad sanctitatem ad fontem lucis ducit. In principio erat Verbum et Verbum erat apud Deum et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt et sine ipso factum est nihil, quod factum est. In ipso vita erat et vita erat lux hominum. Et lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt. (initium Evangelii secundum Ioannem)

Zobrazeno: 74 x